از بچگي عادت داشتم كه هميشه با يك داستان مواجه مي شوم . چه مي شود اگر داور ... چه مي شود اگر فرانكو حمله كند ... اگر فرانسوي ها مريض شوند و ... هواداران عزيز اتلتيكو ، مي دانم كه مثل سنجاب سرخوش از ديدن جنگل بلوط ، از ديدن داوري ها به سود رئال خوشحال مي شويد . اين اتفاق از زمان روي كار آمدن ويار هر پنج سال يك بار رخ مي دهد . بازي اب الچه فرصتي بود كه شماها دوباره باتري هايشان را شارژ كنيد و با چشماني اشكبار براي دربي شنبه خودتان را به موش مردگي بزنيد كه ماتئو لاهوز ، داور مورينيو بوده است و مثل مونيز رئالي است و ... خررر پفففف!! (خوابم برد !)
اما اتلتيكويي هاي عزيز ، بيود به دلتان صابون نزنيد . تنها حقيقت اين است كه توپ ها آماده رد شدن از ميان پاهاي كوچكتان هستند . جلب است بدانيم كه اتلتيكو تنها تيم لاليگاي پارسال بود كه حتي يك پنالتي هم عليهش گرفته نشد . باور كنيد راست است : 38 بازي برگزار شد و حتي يك پنالتي هم عليه اتلتيكو در كل لاليگا گرفته نشد .
اما شاهكار هاي داوري به سودتان يادمان نرفته است . بين 23 تا 26 دسامبر 2012 بود كه فجايع وايادوليد و بتيس رخ داد . در بازي اولي ، فليپه ، با ضربه سر ، لولو را سرنگون كرد و داور توجهي نداشت و در صحنه اي ديگر خوانفران با دستش جلوي گل را گرفت . دو پنالتي مشخص . يوكيچ بعد از آن بازي گفت :" برخي فراموش كرده اند كه فرانكو مرده است و آزادي بيان وجود دارد . " داور چه كسي بود ؟ درست حدس زديد . مونيز فرناندز !
در بازي دوم در بنيتو ويامارين ، زماني كه نتيجه 2-1 بود ، آلوارز اسكردو ، يك پنالتي عجيب اعلام كرد و يار حريف را اخراج كرد . اتلتيكو پس از آن 2-3 پيش افتاد . فليپه به شكل وحشيانه اي توپ را با دستانش زد اما داور اصلا توجهي به پنالتي گرفتن نداشت و كمپل اخراج شد تا بتيس 9 نفره شود . هواداران بتيس خشمگين بودند و مي خواستند به زمين بريزند . په پهمل گفت :" سعي مي كنم جلوي زبانم را بگيرم اما زهر خوردم ... " اين همان اتلتيكوست . همان تيمي كه خودش را به موش مردگي مي زند ...
توماس رونكرو